گفتار پيامبر ( ع ) : هنگامى كه على به فتح خيبر آمد ( 1 ) 285 - خبر داد بما ابو حسن على فرزند عبيد اللَّه فرزند قصاب بيع ( خدا رحمت كند ) كه نقل كرد بما ابو بكر محمد فرزند احمد فرزند يعقوب مفيد جرجرائى كه نقل نمود بما ابو حسن على فرزند سليمان فرزند يحيى كه حديث كرد بما عبد الكريم فرزند على كه نقل كرد بما جعفر فرزند محمد فرزند ربيعهء بجلى كه نقل نمود بما حسن فرزند حسين عرنى كه حديث كرد بما كادح فرزند جعفر ( از عبد اللَّه فرزند لهيعة از عبد الرحمن فرزند زياد ) از مسلم فرزند يسار از جابر فرزند عبد اللَّه كه گفت : هنگامى كه على بن ابى طالب به فتح خيبر آمد ، پيامبر ( ص ) به او فرمود : اى على اگر گروهى از امتم در بارهء تو نمىگفتند آنچه را كه نصارى در بارهء عيسى بن مريم گفته است ، در بارهء تو سخنى مىگفتم : كه بر گروه مسلمانان نمىگذشتى مگر آنكه خاك را از زير پاهايت مىگرفتند و زياد ماندهء آب وضويت را اخذ مىنمودند ، و با آنها شفا مىجستند ، و ليكن برايت كافى است آنكه تو از من باشى ( و من از تو ، تو از من ارث ميبرى و من از تو ارث مىبرم ، و تو نسبت به من ) مانند هارون از موسى ، هستى جز آنكه بعد از من پيامبرى نيست ، و تو ذمهء مرا برى مينمائى و عورتم را ميپوشانى ، و با طريقهء من جنگ مىكنى ، و فردا در آخرت نسبت به من نزديكترين خلق ميباشى و تو در كنار حوض جانشين منى ، و بتحقيق شيعهء تو بر منبرهائى از نور در اطراف من ميباشند ، در حالى كه روهاى آنان ميدرخشد ، و من بر آنها شفاعت مىكنم ، و در بهشت همسايه‌هاى من هستند ، و بتحقيق جنگ كردن با تو جنگيدن با من است ، و آشتى با تو آشتى با من است ، پنهان تو پنهان من ، و آشكار تو آشكار من است ، و بتحقيق فرزندان تو فرزندان من است ، و تو دين مرا ادا مىكنى ، و به وعدهء من وفا مينمائى و بتحقيق حق در زبانت و در قلبت و با تو و در پيشگاهت و پيش چشمانت مىباشد ،